&خاطره ی مهدرفتن آرتین&

قبل ازخوندن بدونیدکه این پست برااردیبهشت ماهه که داره آخرای مردادماد پست میشه😁

خـــب دردانه جان هشت ماه گذشت،انگارهمین دیروزبود

برارفتن به مهدپرازذوق بودی،پرازاشتیاق بودی،روزای

اول یکم سخت گذشت نه به اونجاعادت داشتی نه ب

جدایی ازمن


ولی خداروشکر بعدازچندروزحسابی به دوستات عادت

کردی.


الهی دورت بگردم من عشق جان


کلی شعریادگرفتی،کلی نوشتن،اسم پایتخت،اسم

حیوان،اشکال هندسی،و...


عکس دفترنقاشی ودفترمشقتوهرصفحه روبرات میزارم

تایادگاری بمونه برات.


خداروصدهزارمرتبه شکرمیکنم توبهترین هدیه بودی

برامن عزیزه دلم


فدای توبشم من که باهرمامان گفتنت قندتودلم آب

میشه،تونفس منی پسرم،تودنیای منی،وقتی بادستای

کوچولوت منونوازش میکنی،وقتی منوبغل میکنی،ولی

باذوق یه چیزی تعریف میکنی ،وقتی بااون چشمای نازت

نگام میکنی یه حسی دردرونم بیدارمیشه که نمیتونم

توصیفش کنم،نمیتونم برات بگم که چقدرخوشحالم


چقدرخوشحالم که تورودارم،توهمدم منی،تودردانه ی

مادری،توزندگی منی


تویی که به من ،به زندگی من معنامیدی


تویی که بهم انرژی میدی تادربرابرهمه چی وهمه کس

محکم باشم،تویی که بهم امیدمیدی.


الهی من فدای توبشم


آرتین عزیزم، این فقط یک شروع است، تو می‌توانی در

زندگی خود موفقیت‌های بسیار بیشتری به دست

آوری،منوبابایی خیلی خوشحالیم که باعشق این هشت ماه

روگذروندی وهرروزکلی حرف برامون زدی،پسرعزیزم

انشاالله همه ی مراحل زندگیت روباموفقیت وخوشی



پشت سربزاری. بهترین آرزو‌ها برای حرکت به جلو.


ازاین شعرم خوشم اومدودلم خواست توهم وقتی بزرگ

شدی بخونیش😊



خاطرات كودكی زیباترند

یادگاران كهن مانا ترند

درس های سال اول، ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و کلاغ

روبه مكار و دزد دشت و باغ

روز مهمانی كوكب خانم است

سفره پر، از بوی نان گندم است

كاكلی گنجشككی با هوش بود

فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید

ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیم كت، جا می شدیم

ما پراز تصمیم كبری می شدیم

پاك كن هایی ز پاكی داشتیم

یك تراش سرخ لاكی داشتیم

كیفمان چفتی به رنگ زرد داشت

دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستان ما از آه بود

برگ دفترها به رنگ كاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ

خش خش جاروی با پا روی برگ

همكلاسی های من یادم كنید

بازهم در كوچه فریادم كنید

همكلاسی های درد و رنج و كار

بچه های جامه های وصله دار

بچه های دكه ی خوراك سرد

كودكان كوچه اما، مرد مرد

كاش هرگز زنگ تفریحی نبود

جمع بودن بود و تفریقی نبود

كاش می شد باز كوچك می شدیم

لا اقل یك روز كودك می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش

یاد آن گچ ها كه بودش روی دوش

ای معلم یاد و هم نامت بخیر

یاد درس آب و بابایت بخیر

ای دبستانی ترین احساس من
بازگرد، این مشق ها را خط بزن

ای دبستانی ترین احساس من

بازگرد این مشق ها را خط بزن


پ.ن:وضع نتمون جوریه که یه عکس چنددقیقه طول میکشه تالودبشه😐بااین حساب فکرنکنم عکساتوبزارم آخه۱۷۶تاعکسه😁.


همین یدونه هم به زورلودشد